Tegelijk de verontrustende berichten over de klimaatcrisis en de zorgen over de aanhoudende droogte. Je zorgen maken over ‘droogte’ dat kennen wij in Nederland niet of nauwelijks tot nu toe. Misschien ben je bang voor alles wat op ons afkomt. Bij anderen begint het wat te kriebelen omdat het best spannend is om weer op te starten zo na de vakantie. Misschien begin je op een nieuwe school, in een nieuwe klas of verandert er iets in je werkkring of misschien kun je nauwelijks moed verzamelen om er weer voor te gaan. Velen van ons kennen wel dat ‘oude’ gedichtje. ‘Een mens lijdt het meest, door het lijden dat hij vreest, doch dat nooit op zal dagen, zo heeft hij meer te dragen dan God te dragen geeft.’ We zijn het bangst voor hetgeen we vrezen en in werkelijkheid helpt het ons geen stap verder. We zijn dan voor je erop verdacht bent bezig zoveel mogelijk angst buiten de deur te houden en keren in dat proces zomaar naar binnen waardoor we nog angstiger worden. Tijdens de afgelopen zomer-vakantie-vieringen op Terschelling kwam nogal eens in de tekst voor dat Jezus zegt: ‘Houd moed en vrees niet!’. Ik hoor daarin; kom maar, sta op, trek je niet terug, durf met beide benen in de wereld te staan. Laat die angst er zijn, maar vergeet niet ja te zeggen tegen het leven. Durf ook te hopen en te geloven. Geloof in het goede van de medemens en van jezelf. Durf op jezelf te vertrouwen, vertrouw op het goede dat er ook is en handel daarnaar. Dingen lopen altijd anders en de toekomst is nooit zoals je het verwacht had. Geef je over aan het leven zoals het komt! ‘Heb moed, vrees niet.’ Vertrouwen klinkt misschien als iets passiefs maar vertrouwen vraagt om een actieve en verantwoordelijke houding. Het vraagt van mij om te vertrouwen, om trouw te blijven tot in de verte, om zelf betrouwbaar te zijn. Om mij toe te vertrouwen aan het leven en aan anderen om mij heen en op die manier aan het grotere leven en voor mij betekent dat aan God. En dat grotere zit dan in het behapbare kleinere. Zoals elkaar een beetje hoop, geloof en liefde geven als je elkaar ontmoet. Dat hoeft niet met dure woorden, of een preek maar gewoon even bij elkaar koffiedrinken, een praatje bij de winkel, op straat, op het terras, in het zwembad of op de fiets. Al is het nog zo vluchtig of in een oogwenk maar sta in verbinding met elkaar en geef elkaar hoop. Sterkte met opstarten en zet de sluis maar open.