Lucas 17: 11-21

Lucas 17: 11-21
Toen Jezus hen zag, zei Hij: ‘Laat je aan de priesters zien’. Onderweg werden ze rein. Eén van hen kwam terug toen hij zag dat hij genezen was. Hij riep luid: ‘God is goed!’ Hij wierp zich neer voor de voeten van Jezus en zei: ‘Heer, dank je wel’. Die man was een Samaritaan. Toen vroeg  Jezus: ‘Waren er geen tien gereinigd? Waar zijn de negen anderen? Is deze man, die geen jood is, de enige die eraan dacht om God te eren?’ en Hij zei tegen de man die genezen was: ‘Sta op en ga, je geloof heeft je gered’.
Soms voelt je hart zwaar, op slot gedraaid door zorgen, teleurstelling of de drukte van het leven. Een gesloten hart heeft weinig ruimte en kan moeilijk liefde ontvangen of geven. Dankbaarheid tilt je als het ware boven jezelf uit en is de sleutel die de deur van je hart weer ontgrendelt. Als we danken, kijken we weg van onszelf en richten we onze blik op de Gever van alle goede dingen. Dankbaarheid verzacht de harde randen van ons hart en maakt ruimte waarin het Licht kan stromen. Dat horen we in de tekst van deze zondag en ook in alle toonaarden in de cantate. Vervolgens is het woensdag ‘dankdag voor gewas en arbeid’. We komen op deze avond samen om God specifiek te danken voor alles wat groeit, bloeit, leeft, de oogst, het werk, het voedsel en alles wat in onze handen wordt gelegd. Het herinnert ons dat wij voor ons dagelijks brood en heel ons leven afhankelijk zijn.

ds. Mathilde de Graaff
 
terug