Het geheim van de zonnebloem

Het geheim van de zonnebloem
Afgelopen zondag werden we allemaal direct bij binnenkomst in de Grote Kerk verrast met al die vrolijke zonnebloemen. Een heel bijzonder welkom. Ja, van zonnebloemen word je blij!
We mochten ze na afloop van de dienst met armenvol meenemen naar huis en delen met wie je maar tegenkwam. Nu zie ik ze overal bij mensen thuis staan of gezellig op een grote schaal in de tuin. Bij ons in de tuin smikkelen de vogels van al die honderden zaadjes.

Iemand vertelde mij dat de bloem overdag meedraait met de zon. Vandaar zijn naam. De bloem is een zon-zoeker. Dat is een mooie spiegel. In ons dagelijks leven worden we overspoeld door prikkels. Zeker nu het seizoen weer van start gaat. Vaak worden we naar het donker getrokken door spanning, zenuwen, zorgen, angst, negativiteit of het nieuws van de dag. Voor je erop verdacht bent blijf je daarin hangen. De zonnebloem met zijn warme gele kleur associeert met de warmte van de zon, vriendschap, optimisme en leert ons: Richt je op het Licht.

De beroemde schilder van zonnebloemen, Vincent van Gogh, begreep dit als geen ander. Als je goed naar zijn schilderij(en) kijkt, zie je dat hij niet alleen perfect bloeiende zonnebloemen schilderde. Je ziet ook verwelkte bloemen. Bloemen die hun zware kop laten hangen. Bloemen die hun bladeren verliezen. Dat is de realiteit van het leven. We zijn niet altijd krachtig en stralend. Er zijn ook seizoenen van verlies, vermoeidheid of ouderdom. Maar juist in die geknakte, verwelkte zonnebloemen zit misschien wel de diepste betekenis. Want als een zonnebloem volgroeid is, stopt ze met draaien. Ze blijft definitief naar het oosten, waar de zon opkomt, gericht staan. En precies in die fase droogt de bloem op en ontstaan de zaden. De herfst, het verval is niet het einde. Het is de geboorte van nieuw leven. Eén zonnebloem produceert honderden zaden. Zaden die dienen als voedsel voor de vogels en de mensen of die in de grond vallen om volgend jaar een heel nieuw veld te laten bloeien. Jouw kwetsbaarheid of jouw levenservaring kan zo een bron van voeding en inspiratie zijn voor de mensen om je heen.
Zo zijn zonnebloemen veel meer dan een simpel bloem-stilleven. Heel de levenscyclus zie je erin terug. Haar verval is een einde en tegelijk is het een offer voor nieuw leven. Het herinnert ons eraan dat de Schepper van al dit moois ons alle levens-seizoenen schenkt en dat er in het licht dingen gebeuren die wij niet voor mogelijk hadden gehouden.

Toen Vincent van Gogh overleed namen zijn vrienden bij de uitvaart geen traditionele rouwbloemen mee maar ze bedekten zijn kist en later zijn graf heel betekenisvol met zonnebloemen.



Zegen-bede
Moge God je maken als de zonnebloem.
Diepgeworteld in de grond van Zijn Liefde,
je gezicht gekeerd naar het Licht dat jou ten leven roept.
en als de nacht valt en het zicht je ontbreekt,
draai je dan in het donker alvast hoopvol om.
Want Zijn trouw is groot
en Zijn morgenlicht zal altijd weer op je opgaan.
En zo wordt iedere dag:
een nieuwe Eerste dag.
Amen.

ds. Mathilde de Graaff
 
terug