BEWEEG MEE

BEWEEG MEE
Ze nemen geen broodjes mee, geen reistas, zelfs geen geld. Ja, een stok en een paar sandalen en vooral zichzelf. Dat is het. Zij gaan ook niet uit zichzelf van start. Zij worden erop uitgestuurd. Er is een opdracht te vervullen. Dat is hier kenmerkend: het gaat om mensen met een missie. En zij weten er hun opdracht in om daar onderweg door het leven mee bezig te zijn. Gewoon mensen, die moesten werken voor hun dagelijks brood. Tegelijkertijd is er iets anders. Zij hebben oor en oog voor iets dat - net als het dagelijks brood - ook volop met het leven te maken heeft. Dat gaat meer om:
Hoe ga jij van start? Wat maak jij van de reis van je leven? Wat is belangrijk onderweg? Hoe beweeg jij je in je eigen omgeving en temidden van alles wat er op dit moment in de wereld speelt? Waar sta jij? Welk kritisch geluid laat je horen?

Zo benadrukken de leerlingen bij de mensen om hen heen hoe belangrijk het is om bij jezelf te rade te gaan met de vraag, waar het in Gods naam nu eigenlijk om gaat in het leven ... ‘Mens, waar ben je?’

Opmerkelijk, hoe zij op reis gestuurd worden. Jouw eerste woord zal: ‘Vrede’ zijn. Het gaat dus om een vredes-beweging. Daar zit iets in van: ‘onderweg kan het gebeuren’ en ‘je hebt een goede boodschap’. Barmhartigheid en gerechtigheid zijn daar de basisregels van. En kernwaarden zijn vergeving, bevrijding en liefde. Ga maar gewoon de wereld in. En treedt onbevangen de ander tegemoet.
Logisch, want dit zijn waarden, die kun je niet opleggen of afdwingen. Je kunt ze alleen maar voorleven. Vandaar ook hun zorg voor de zieken en hun strijd tegen de boze krachten en machten, die mensen soms in hun greep houden, ontregelen en afhouden van echt voluit leven. Maar zó mens zijn, dat kun je overal. Overal, waar mensen zijn.
 
terug