Wensen, bezinnen, bidden: om ‘heil & zegen’ op de drempel van het nieuwe jaar. Wensen, bezinnen, bidden: om ‘heil & zegen’ op de drempel van het nieuwe jaar.
Voor ons is het nauwelijks voor te stellen dat haat zo diep in je hart woekert dat je bereid bent de ander te doden en huis en haard te vernietigen. Dat onder het aanroepen van een god de ander pijn wordt aangedaan.

Rechtvaardig is een oorlog nooit. De aanleiding niet, de uitwerking nog minder. Wie naar het wapen van geweld grijpt, naar wraak, zal zelf altijd een prijs betalen. Als het niet materieel is dan zeker wel in moreel opzicht. Rechten van mensen worden vrijwel altijd geschonden, de prijs is altijd te hoog.

De kerstdagen waren een moment van bezinning op datgene wat onze wereld verdeelt. Maar ook het moment om te proberen de hoop op vrede en rechtvaardigheid te koesteren en vast te houden. Vanwege het Kind in de kribbe. God tussen ons geboren. Was dat dit jaar extra moeilijk? Nee het was extra nodig om saamhorigheid en verbondenheid te voelen! Gelukkig waren de kerken vol. Heerlijk dat mensen in ieder geval tijdens de feestdagen ontdekten dat er een kerk bestaat. Misschien vertrekken ze weer net zo snel als ze kwamen en komen ze volgend jaar weer. Maar we hebben gezongen en gebeden om vrede voor onze wereld. Hoop moet er altijd zijn, omdat hoop een bewezen wapen is in een wereld van onrechtvaardigheid.

Terwijl we alle kerstspullen weer inpakken blijven de liederen in mijn hoofd resoneren: ‘Vrede op aarde’. Heil & zegen voor mensen van goede wil. Moge dat zo zijn. We blijven vieren opdat het goede van geloof, hoop en liefde blijft resoneren in hoofd, hart en handen. Want wat als dat er niet meer zou zijn?
Een hoopvol nieuw jaar gewenst.

ds. Mathilde de Graaff

 
terug