Vrede

Vrede
Geen overdenking van de dominee of Janetta deze week. Om eenieder toch enige inspirerende woorden mee te geven voor de week die voor ons ligt, ging ik op zoek naar wat inspiratie.
Ik stuitte op de volgende woorden die ik jullie graag wil meegeven:

Het is niet ongebruikelijk om in een kerkdienst elkaar de vrede van Christus te wensen. Maar dat kan ook een beetje confronterend zijn, want meen je wat je een ander dan toewenst?
Zeker als er spanning is opgebouwd, als er onvrede en conflict is, kun je je wat opgelaten voelen. Maar het kan ook bevrijden. Het kan een begin van bevrijding brengen als we het hart durven laten spreken en ons oordeel even tussen haakjes plaatsen. Als je naar een ander toeloopt en je weet dat hij of zij pijn, boosheid, verdriet voelt misschien om iets dat jij deed, probeer hem of haar aan te kijken en probeer te voelen wat hij of zij voelt. Als je dat doet, kun je oprecht tegen de ander zeggen: de vrede van Christus voor jou, want dan is er stukje vrede van Christus in jouw opstelling, en dat mag je aan de ander schenken.
Laten we dit daadwerkelijk proberen. Laten we een paar mensen opzoeken die we mogelijk pijn deden maar de vrede van Christus willen toewensen. Het is misschien wat onwennig, maar wees niet bang, Christus wil zelf met ons meelopen. Er hoeft niets gezegd, alleen maar aankijken en voelen, de hand uitsteken en zeggen: de Vrede van Christus, voor jou.

Geke Ploer
 
terug